front-start
Witaminy i składniki mineralne w profilaktyce chorób układu krążenia PDF Email
Instytut Kardiologii w Warszawie 

     Ustrój człowieka nie potrafi syntetyzować witamin i składników mineralnych i dlatego powinny być one w odpowiednich ilościach i proporcjach dostarczane z pożywieniem. Niektóre witaminy i składniki mineralne pełnią ważną rolę w profilaktyce chorób cywilizacyjnych, w tym chorób układu krążenia. Zaliczamy do nich antyoksydanty czyli witaminy A, C i E oraz selen. Także witaminy B6, B12 oraz kwas foliowy oraz pierwiastki, takie jak sód, potas, wapń, magnez i żelazo mają związek z czynnikami ryzyka miażdżycy.  

Witaminy antyoksydacyjne A, C i E

     Niedobory witamin antyoksydacyjnych, (A, C i E) zwiększają ryzyko powstania chorób układu krążenia i wydłużają okres ich leczenia. Wynika to z faktu, że związki te zapobiegają skutkom szkodliwego działania wolnych rodników. Wolne rodniki są stale wytwarzane w organizmie w wyniku wielu procesów metabolicznych, a źródłem ich są również czynniki związane ze stylem życia i rozwojem cywilizacji: palenie papierosów, picie alkoholu, przyjmowanie różnych leków, zanieczyszczenie środowiska, czy skażenie powietrza.
     W wielu badaniach prowadzonych w Europie i USA wykazano, że wysokie spożycie antyoksydantów pochodzących z żywności oraz ich wysokie stężenie w surowicy krwi związane jest z niższym ryzykiem chorób układu krążenia.
     Jednak już korzyści płynące z przyjmowania omawianych składników w formie preparatów farmaceutycznych nie okazały się jednoznaczne w profilaktyce chorób serca, a niektóre z badań wykazały nawet szkodliwe działanie stosowania dużych dawek witamin oksydacyjnych w formie suplementów.
     Dlatego też powinno zalecać się taki sposób żywienia, który w pełni pokryje zapotrzebowanie organizmu na antyoksydanty.

  Zawartość tych witamin w całodziennej diecie powinna wynosić: witamina E w granicach 9-10 mg, witamina C 70 mg, a witamina A 800-1000 ųg.       
     Najlepszym źródłem witamin antyoksydacyjnych jest żywność roślinna, głównie warzywa i owoce. Podstawowe żywieniowe źródło witaminy E stanowią oleje roślinne oraz otrzymane na ich bazie margaryny miękkie, a także ryby (mintaj, makrela, śledź, tuńczyk, łosoś). Znaczący udział mają też warzywa szczególnie liściaste i strączkowe (kapusta, szpinak, pietruszka, brokuły, dynia, pomidor, papryka) oraz produkty zbożowe, zwłaszcza uzyskane z tzw. grubego przemiału tj. pieczywo razowe i grube kasze. Do warzyw i owoców szczególnie bogatych w witaminę C należą wszystkie rodzaje kapusty, kalafiory, kalarepa, papryka oraz większość owoców. Dobrym źródłem witaminy C szczególnie w okresie zimowym, są także soki cytrusowe. Ziemniaki wprawdzie nie obfitują w witaminę C, ale ponieważ są spożywane w stosunkowo dużych ilościach przez cały rok, można je uznać jako źródło tej witaminy na polskim stole, podobnie jak i kwaszoną kapustę.
     Najbardziej bogate w witaminę A są wątróbka, jaja, sery, ryby. Najważniejszymi źródłami pokarmowymi β-karotenu (prowitamina A) są następujące warzywa i owoce: marchew, dynia, cykoria, fasola w strączkach, zielony groszek, sałata, szpinak, szczaw, morele.
     Dla zapewnienia organizmowi właściwych ilości omówionych witamin powinno się każdego dnia konsumować około 0,5 kg warzyw i owoców, możliwie różnorodnych. Należy pamiętać, że witaminy, szczególnie witamina C są nietrwałe i rozkładają się w czasie przygotowywania posiłków, dlatego też warzywa i owoce powinny być spożywane głównie na surowo i przygotowywane przed samym spożyciem.

header


Wpisz powyższe znaki


busy
 
logo_ik_podstawowe_cmyk